Parafia Rzymskokatolicka
Wniebowzięcia
Najświętszej Maryi Panny


Msze święte i Nabożeństwa           Wspólnoty           Kancelaria parafialna           Kontakt           Wirtualny spacer     Dla zwiedzających

AKTUALNOŚCI
Aktualności parafialne

Ogłoszenia parafialne

Intencje mszalne

Sakramenty

Galeria

 

PARAFIA

Duszpasterze

Rada Parafialna

Historia kościoła

Siostry Klaryski

Gołogłowy

Ustronie

Siostry Dominikanki

Archiwum

 

WARTO PRZECZYTAĆ
Strony internetowe

Czytelnia

   

 19 NIEDZIELA ZWYKŁA – 13.08.2017 

  1. Dzisiejsza składka przeznaczona jest na Seminarium.

  2. We wtorek uroczystość Wniebowzięcia NMP, odpust parafialny. Uroczysta Msza św. odpustowa z procesją odbędzie się pod przewodnictwem ks. Juliana Rafałko o godz. 18.00.

  3. Nasza Parafia pozyskała dotację w kwocie 89 325 zł od Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych na konserwację i reorganizację zbiorów archiwalnych Dekanatu Hrabstwa Kłodzkiego. W celu zrealizowania projektu Parafia poszukuje wolontariuszy gotowych pomóc przy pracach w archiwum. Osoby pragnące włączyć się w to zadanie proszę o kontakt z p. Mieczysławem Kowalcze, który koordynuje prace tel. 667 347 090.

 

W tym tygodniu w kalendarzu Liturgicznym Kościoła wspominamy:

 

- w poniedziałek - 14 sierpnia - wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego, prezb. i męcz. (1894-1941) znany jest głównie ze swego bohaterskiego czynu, jakim było oddanie życia w hitlerowskim obozie za człowieka, który posiadał żonę i dzieci. W 1907 r. wstąpił do niższego seminarium Braci Mniejszych Konwentualnych we Lwowie. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął nowicjat i przyjął imię Maksymilian. Studia odbył w Rzymie, gdzie przebywał w latach 1912-19. 1 listopada 1914 r. złożył uroczystą profesją zakonną pod imieniem Maksymiliana Marii. Święcenia otrzymał 28.04.1918 r. Wrócił do Polski, do Krakowa, z dwoma doktoratami, z filozofii i teologii. W Krakowie w seminarium OO. Franciszkanów wykładał historię Kościoła i zajmował się rozwijaniem swojego dzieła, tworząc pierwsze koła Rycerstwa, najpierw w seminarium dla kleryków, a później także dla ludzi świeckich. W styczniu 1922 r. wydawał pierwszy numer Rycerza Niepokalanej. 26 lutego 1930 wyruszył na misje na Wschód i 24 kwietnia dotarł do Japonii. Sześć lat później powrócił do Krakowa i został wybrany gwardianem Niepokalanowa i redaktorem naczelnym Rycerza. Rozwijał działalność w Niepokalanowie do wybuchu wojny w 1939, kiedy to władze niemieckie aresztowały go i osadziły w obozach w Amtitz oraz w Ostrzeszowie. Po dwóch miesiącach powrócił do Niepokalanowa i podjął szeroką akcję niesienia pomocy wysiedlonym Polakom i Żydom. 17 lutego 1941 o. Maksymilian został ponownie aresztowany i skierowany najpierw na Pawiak, a trzy miesiące później do Auschwitz k. Oświęcimia. Było to ostatnie miejsce jego pobytu na tej ziemi. 17 października 1971 został ogłoszony błogosławionym przez papieża Pawła VI, a 10 października 1982 zaliczony przez papieża Jana Pawła II w poczet świętych, jako męczennik.
 

- we wtorek - 15 sierpnia - uroczystość Wniebowzięcia NMP.
Przypominamy, że istnieje dziś obowiązek uczestnictwa w Eucharystii.

To najstarsze święto maryjne w Kościele. Powstało na Wschodzie („Zaśnięcie Bożej Rodzicielki”), a od VII znane jest także na Zachodzie. Ogłaszając dogmat o wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny 1 listopada 1950 roku, papież Pius XII w konstytucji apostolskiej „Munificentissimus Deus” napisał: „[…] powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej”. W ten sposób została ukoronowana wielowiekowa tradycja Kościoła i żywa do dziś wiara, że Maryja ze swego miejsca w niebie wciąż trwa przy nas, jest naszą Pośredniczką, Opiekunką, Pocieszycielką, Nadzieją i Królową.
Tą uroczystość lud polski zwykł nazywać świętem Matki Bożej Zielnej. Zazwyczaj na tę porę przypada koniec żniw. Wdzięczni Maryi za opiekę przynosimy dziś bukiety z ziół, kłosów i kwiatów, a rolnicy składają u Jej stóp wieńce dożynkowe. Kościół je błogosławi, aby stały się znakiem naszego dziękczynienia. Przypomnijmy, że liturgiczny gest błogosławienia rzeczy ma być okazją do wychwalania Boga Stwórcy za wszelkie otrzymane dary. Jednocześnie jest prośbą, aby błogosławiony przedmiot zawsze przypominał o Panu Bogu i Jego dobroci, o Bożej opiece. Pobłogosławione wiązanki zanieśmy do domu, niech umieszczone przy wizerunku Maryi ciągle przypominają nam o wielkich rzeczach, jakie Pan Bóg czyni dla nas.

 

- w czwartek - 17 sierpnia - wspomnienie św. Jacka, prezb.
Urodził się w Kamieniu Śląskim na Opolszczyźnie pod koniec XII wieku. Po studiach w Paryżu i Bolonii został kapłanem i kanonikiem krakowskim.
Towarzysząc Iwonowi, biskupowi Krakowa, w podróży do Rzymu, zetknął się ze św. Dominikiem i jego duchowym ruchem. Razem z bł. Czesławem przyjął od niego habit. Po powrocie do Krakowa założył przy kościele św. Trójcy pierwszy w Polsce klasztor dominikanów. Z Krakowa podejmował liczne wyprawy misyjne do Kijowa, Gdańska, Prus i na pogranicze Litwy. Nazwano go „apostołem Północy”. Wyniszczony pracą umarł w Krakowie 15 sierpnia 1257. Kanonizował go Klemens VIII 17 kwietnia 1594.

 

 

- w piątek - 18 sierpnia - wspomnienie św. Alberta Hurtado Cruchagi, prezb.
Urodził się 22 stycznia 1901 r. w Vińa del Mar w Chile. Dzięki stypendium szkolnemu mógł uczyć się w jezuickim kolegium w Santiago. Tam został członkiem Sodalicji Mariańskiej. Jako sodalis interesował się żywo ubogimi i każdego niedzielnego popołudnia odwiedzał najbiedniejsze dzielnice miasta. 14 sierpnia 1923 roku Albert rozpoczął nowicjat w Towarzystwie Jezusowym w Chillán, a od kwietnia 1925 r. kontynuował go w Kordobie w Argentynie. Po złożeniu pierwszych ślubów zakonnych spędził jeszcze dwa lata w Kordobie, uzupełniając formację humanistyczną. Potem, w r. 1927, został wysłany do Barcelony w Hiszpanii na studia filozoficzne i teologiczne. Przebywał tam aż do zniesienia Towarzystwa w tym kraju w 1931 r.; udał się wówczas do Belgii i w Lowanium studiował teologię. Uczęszczał równocześnie na wykłady z pedagogiki i psychologii na uniwersytecie państwowym, gdzie uzyskał najpierw licencjat, a później doktorat. W Lowanium, po ukończeniu trzeciego roku teologii, otrzymał święcenia kapłańskie 24 sierpnia 1933 r. Po studiach teologicznych odbył trzecią probację w Drongen, w Belgii. W 1936 r. powrócił do Chile, swojej ojczyzny, gdzie złożył uroczystą profesję 2 lutego 1941 r. Uczył religii w Kolegium św. Ignacego i wykładał pedagogikę na uniwersytecie katolickim. Osobom świeckim pomagał uświadomić sobie spoczywający na każdym ochrzczonym obowiązek postępowania zgodnie z wiarą we właściwym sobie stanie życia, z czym łączy się konieczność troszczenia się o bliźniego i konkretne praktykowanie miłosierdzia. W 1941 r. został mianowany asystentem Akcji Katolickiej, najpierw w archidiecezji Santiago, później w całym kraju. Pełnił tę misję do r. 1944. Dzięki pomocy finansowej dobroczyńców i przy aktywnej współpracy osób świeckich o. Hurtado otworzył najpierw dom dla młodzieży, następnie dla kobiet, a potem dla dzieci. Działalność wszystkich tych placówek, niezależnie od ich przeznaczenia, inspirowały zawsze wartości chrześcijańskie. Zachorował na nowotwór trzustki i po kilku miesiącach został powołany do nieba 18 sierpnia 1952 r. Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym 16 października 1994 r. Został kanonizowany 23 października 2005 r. przez Benedykta XVI.
 

Drogim Parafianom i miłym Gościom, życzymy obfitującego w łaski tygodnia.

Ojcowie Jezuici.

 

Do wieczności, do domu naszego Ojca, z naszej wspólnoty parafialnej, w tym tygodniu odeszli śp. Marian Górka, Józefa Osuch, Krystyna Piechota.
Wieczne odpoczywanie racz im dać Panie…