|
„Będziecie moimi
świadkami” (Dz 1,8)
List Biskupa Świdnickiego do
Duchowieństwa i Wiernych Świeckich
na Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego 2011 roku.
1. Świadectwo pierwotnego Kościoła o zmartwychwstaniu Chrystusa
Drodzy bracia kapłani, umiłowani diecezjanie: W tym dniu wspaniałym
wszyscy się weselmy (por. Ps 118,24) - tak śpiewamy dzisiaj w naszych
świątyniach. Jesteśmy wezwani do radości, gdyż Jezus ukrzyżowany i złożony
do grobu, powstał z martwych, zwyciężył śmierć i zapowiedział nasze przyszłe
zmartwychwstanie. W Ewangelii dzisiejszej wsłuchujemy się w relację św. Jana
o wydarzeniach poranka wielkanocnego. Wczesnym rankiem, w pierwszy dzień
tygodnia, przybyła do grobu Jezusa Maria Magdalena i inne niewiasty. Maria
Magdalena, pełna zdumienia, zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Z tą
wiadomością szybko pobiegła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego
Jezus miłował. Apostołowie natychmiast udali się do grobu. Jan dokładnie to
zapamiętał i szczegółowo opisał w swojej Ewangelii, że on jako młodszy,
przybiegł pierwszy do grobu, ale do niego nie wszedł. Zaczekał na starszego
Piotra. Gdy Piotr wszedł do grobu, ujrzał leżące płótna oraz chustę,
która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie
zwiniętą na jednym miejscu (J 20,7). Wtedy wszedł do wnętrza Jan i to
samo stwierdził. Pusty grób był pierwszym znakiem zmartwychwstania
Chrystusa. Drugim znakiem zmartwychwstania były zjawienia się Chrystusa
uwielbionego. Już pierwszego dnia, w dzień swego zmartwychwstania, Chrystus
ukazał się swoim uczniom pięć razy. Będziemy o tych spotkaniach słyszeć w
następne dni oktawy wielkanocnej oraz w drugą i trzecią niedzielę czasu
wielkanocnego.
Po tych wielkanocnych wydarzeniach Apostołowie zostali umocnieni darami
Ducha Świętego. Poszli głosić Ewangelię Chrystusa i składać świadectwo o
Jego śmierci i zmartwychwstaniu. Z dzisiejszego pierwszego czytania
dowiadujemy się, że bardzo odważnie czynił to św. Piotr. W domu Centuriona w
Cezarei mówił: Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wskrzesił Go
trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się nie całemu ludowi, ale nam, wybranym
uprzednio przez Boga na świadków, którzyśmy z Nim jedli i pili po Jego
zmartwychwstaniu (...), kto w Niego wierzy, w Jego imię otrzymuje
odpuszczenie grzechów (Dz 10, 34-35,40-42).
Uczniowie Jezusa stali się pierwszymi świadkami Zmartwychwstałego. Często
powtarzali: My jesteśmy świadkami tego. (por. np. Dz 2,32). Swoje
świadectwo o zmartwychwstaniu przekazali następcom. W ten sposób świadectwo
przekazywane w Kościele z pokolenia na pokolenie dodarło do naszych czasów.
Dziś to my jesteśmy świadkami zmartwychwstania Chrystusa. Nasze świadectwo
opiera się na świadectwie tych, którzy w poranek wielkanocny zastali pusty
grób i którzy potem wielokrotnie spotykali Chrystusa Zmartwychwstałego.
2. Świadectwo Sługi Bożego Jana Pawła II o zmartwychwstaniu
Chrystusa
Wśród współczesnych świadków Chrystusa zmartwychwstałego ujęło nas
świadectwo Sługi Bożego Jana Pawła II. Gdy za tydzień – wraz z całym
Kościołem – będziemy przeżywać Jego beatyfikację, przypomnijmy sobie, w
dzisiejszą uroczystość, niektóre jego wypowiedzi o zmartwychwstaniu Pańskim,
kierowane do nas w czasie Świąt Wielkanocnych, które z nami przeżywał.
Krótko po wyborze, w Orędziu Wielkanocnym Urbi et Orbi, 6 kwietnia
1980 r. Jan Paweł II mówił: Kościół wciąż na nowo głosi
Zmartwychwstałego Chrystusa. Kościół z radością powtarza ludziom słowa
apostołów i niewiast wypowiedziane w ten promienny poranek, gdy śmierć
została pokonana. Kościół głosi, że żyje Ten (…), który umarł na krzyżu i
objawia pełnię życia.
Niech także ten świat, który dzisiaj - niestety – na różne sposoby
zdaje się pragnąć „śmierci Boga”, usłyszy orędzie Zmartwychwstania. Wy
wszyscy, którzy głosicie „śmierć Boga”, którzy szukacie sposobu, by usunąć
Boga z ludzkiego świata, wstrzymajcie się i pomyślcie, czy „śmierć Boga”,
nie niesie w sobie nieuchronnej „śmierci człowieka”!
Chrystus zmartwychwstał (...). Nie odrzucajcie Go wy, którzy
budujecie ludzki świat. Nie odrzucajcie Go wy, którzy w jakikolwiek sposób,
w jakiejkolwiek dziedzinie budujecie świat dzisiejszy i jutrzejszy. Którzy
budujecie świat kultury i cywilizacji; świat ekonomii i polityki; świat
nauki i informacji. Którzy budujecie świat pokoju… lub wojny? Którzy
budujecie świat ładu… lub terroru? Nie odrzucajcie Chrystusa: On jest
kamieniem węgielnym! Niech żaden człowiek Go nie odrzuca – bo każdy jest
budowniczym swego losu: budowniczym lub niszczycielem swojego istnienia.
18 lat później, 12 kwietnia 1998 r., w podobnym Orędziu Wielkanocnym Jan
Paweł II zwracał się do Kościoła i świata: Tak, dzisiaj przemawiają
świadkowie: nie tylko ci pierwsi, naoczni, ale także ci, którzy przejęli od
nich orędzie wielkanocne i dawali świadectwo Chrystusowi ukrzyżowanemu i
zmartwychwstałemu z pokolenia na pokolenie. Niektórzy świadczyli „aż do
przelania krwi” i dzięki nim Kościół tworzył się i nadal tworzy nawet w
okresach gwałtownych prześladowań i największego sprzeciwu. Na tym
nieustannym świadectwie budował się Kościół, który żyje dzisiaj na całej
ziemi. Dzień dzisiejszy jest świętem wszystkich świadków, „również świadków
naszego stulecia”, którzy głosili Chrystusa „wśród wielkiego ucisku” (Ap
7,14), wyznając Jego śmierć i zmartwychwstanie w obozach koncentra-cyjnych i
łagrach, pod groźbą bomb i karabinów, pośród terroru i ślepej nienawiści,
jakie boleśnie dotykają poszczególne osoby i całe narody. Wszyscy oni
przychodzą dzisiaj z wielkiego ucisku i śpiewają chwałę Chrystusa: w Nim,
zmartwychwstałym z mroków śmierci, objawiło się życie.
Drodzy bracia i siostry, słowa te przypominamy sobie przed beatyfikacją
naszego wielkiego Rodaka. Przypominamy je w czasie, gdy jeszcze nie zagoiła
się rana po katastrofie smoleńskiej, gdy doświadczamy, jak trudno przebić
się prawdzie i miłości w naszym życiu publicznym, gdy w Polsce wzrasta
gorączka przedwyborcza, gdy w wielu ludzkich sercach jest tyleż niepokoju,
gdy w Europie ponawiane są próby usuwania Chrystusa i Kościoła z życia
publicznego.
3. Nasze świadectwo o Chrystusie zmartwychwstałym.
Co winniśmy czynić, aby było lepiej w naszych rodzinach, w parafiach, w
szkołach, szpitalach, zakładach pracy, aby lepiej było w naszej Ojczyźnie i
w Europie? Po pierwsze, winniśmy szczerze otworzyć się na dary Chrystusa
Zmartwychwstałego, które są nam udzielane w każdej Eucharystii, będącej
spotkaniem z Chrystusem Zmartwychwstałym.
W każdej Eucharystii Chrystus obdarza nas prawdą, na którą odpowiadamy
wiarą; napełnia nas miłosierdziem i pokojem. Podaje nam chleb
eucharystyczny, który daje nam nowe życie, życie wiary i miłości, który
dodaje nam sił do zwyciężania zła dobrem. Po drugie, tych darów Bożych nie
wolno nam zatrzymać dla siebie, nie wolno ich zamrażać w naszych umysłach i
sercach, tak jak zamrażamy żywność w zamrażarkach, ale winniśmy się tymi
darami dzielić z innymi i w ten sposób składać świadectwo o Chrystusie. Tak
właśnie czynił Sługa Boży Jan Paweł II. Dzielił się z nami prawdą, miłością
i pokojem.
Drodzy bracia i siostry, gdy Pan Jezus, po swoim zmartwychwstaniu
przyszedł do uczniów, powiedział: Pokój wam (…) Weźmijcie Ducha
Świętego. W każdej Eucharystii słyszymy podobne słowa: Pokój Pański
niech zawsze będzie z wami oraz: Idźcie w pokoju Chrystusa.
Dobrze pamiętamy słowa Jana Pawła II wypowiedziane na ojczystej ziemi w
stanie wojennym: Pokój tobie Polsko, Ojczyzno moja, pokój Tobie.
Wracamy w sposób szczególny do tego papieskiego życzenia tuż przed
zbliżającą się beatyfikacją Jana Pawła II z nadzieją, że będzie ona trwałym
przesłaniem pokoju i pojednania dla wszystkich synów i córek naszej
Ojczyzny. W tym duchu pragniemy, jako wspólnota diecezjalna, dziękować Bogu
za dar wyniesienia do chwały ołtarzy naszego wielkiego Rodaka. Dlatego już
dziś zapraszam Was, umiłowani Diecezjanie, na sobotę 7 maja do Świdnicy.
Nasze wspólne dziękczynienie, z racji przypadającego zarazem diecezjalnego
odpustu, rozpoczniemy o godz. 17.00 nieszporami i uroczystą procesją z
relikwiami św. Stanisława, z kościoła św. Józefa do katedry. Centralnym
wydarzeniem tego dnia będzie Msza św. o godz. 18.00. Będzie jej
przewodniczył JE ks. abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski i
wieloletni osobisty sekretarz Ojca Świętego Jana Pawła II. Po Mszy św. na
placu przed katedrą rozpocznie się koncert Eleni i modlitewne czuwanie,
które potrwa do godziny Apelu Jasnogórskiego.
Drodzy bracia i siostry, przeżywając dzień zwycięstwa Chrystusa nad
śmiercią, nad piekłem i szatanem, proszę Was wszystkich, abyście w postawie
wiary, wielkodusznie i ochotnie przyjmowali dary Chrystusa zmartwychwstałego
udzielane podczas Eucharystii, abyście nimi dzielili się w waszych
wspólnotach rodzinnych, sąsiedzkich i parafialnych, abyście – w stylu Sługi
Bożego Jana Pawła II – składali jak najlepsze świadectwo o Chrystusie
zmartwychwstałym.
Wasz biskup
+ Ignacy Dec
|